Ochrona ponadnarodowa w celu przewidywania przyszłych zmian w roślinach w Europie

Aby spełnić ramy różnorodności biologicznej COP15 w Unii Europejskiej (UE), jednym z celów jest ochrona 30 % jej gruntów do 2030 r. poprzez odporną transnarodową sieć ochrony. Europejskie Alpy są kluczowym ośrodkiem tej sieci, w której znajdują się jedne z najbardziej rozległych obszarów przyrodniczych i hotspotów różnorodności biologicznej w Europie. Tutaj oceniamy solidność obecnej europejskiej sieci rezerw w celu ochrony flory europejskich Alp do 2080 r. za pomocą symulacji półmechanistycznych. W pierwszej kolejności podkreślamy, że obecna sieć wymaga silnych dostosowań, ponieważ nie uwzględnia ona wzorców różnorodności biologicznej, a także naszych symulacji ochrony. Ogólnie rzecz biorąc, przewidujemy silne zmiany w potrzebach ochrony w czasie wzdłuż szerokości geograficznej i od niższych do wyższych wysokości, gdy rośliny migrują w górę i zmniejszają ich rozmieszczenie. Chociaż rośnie liczba gatunków, cech i różnorodności ewolucyjnej, migracja może również zagrażać 70 % flory zamieszkującej. W obliczu globalnych zmian przyszła europejska sieć rezerw będzie musiała zapewnić silne połączenia wznoszące się i wzdłużne w celu komplementarnej ochrony wieloaspektowej różnorodności biologicznej poza granicami państw.