Analiza efektywności kosztowej strategii adaptacyjnych. ECCONET Rezultat D4.2

Jednym z celów ECCONET jest określenie wpływu na żeglugę śródlądową, np. pod względem ewentualnych dodatkowych kosztów, oraz określenie i zalecenie środków mających na celu ograniczenie tego wpływu. Rezultat ten opiera się na wcześniejszej analizie środków przystosowawczych (WP.2 i 3) i zawiera analizę kosztów i skutków oczekiwanych w związku z tymi środkami.

Środki określone w ECCONET odnoszą się do zmian technicznych i operacyjnych (lekkie konstrukcje, płaskie kadłuby itp.), infrastruktury (konserwacja i inżynieria rzeczna), metod przewidywania poziomu wody oraz przechowywania i przenoszenia procesów produkcyjnych. Tylko kilka z nich zostało szczegółowo przeanalizowanych.

Analizę przeprowadza się w drodze wywiadów z załadowcami działającymi na Renie (trasa Rotterdam-Bazylea) w przypadku środków technicznych i operacyjnych; środki te ocenia się pod kątem dodatkowej zdolności przewozowej, jaką zapewniają załadowcom w okresie eksploatacji statków. W analizie stwierdzono, że żaden z przeanalizowanych technicznych i operacyjnych środków dostosowawczych nie miał potencjału znacznego obniżenia kosztów żeglugi śródlądowej do 2050 r. w ramach scenariuszy ECCONET. Właściciele statków nie inwestowaliby w adaptację przy obecnych poziomach kosztów, z wyjątkiem stosowania technologii redukcji masy. Pod względem rentowności, mimo że środki techniczne mogą nie być obecnie stosowane, najbardziej opłacalnymi rozwiązaniami są zastosowanie technologii zmniejszających masę większych statków i rata chowanych płyt postojowych. Instalowanie płaskich kadłubów barek może być obiecujące, ale tylko w połączeniu z innymi podejściami i obniżeniem obecnych kosztów inwestycji.

Analiza za pomocą wywiadów z decydentami jest stosowana do metod prognozowania poziomu wody. Przewidywanie sezonowe może dać wartość, jeśli pozwoli firmom uniknąć transportu w okresach o wysokich cenach, zamiast tego przewożą więcej w okresach niskich kosztów i zwiększają ich magazynowanie. Potencjalne oszczędności zależą w dużym stopniu od liczby dni poniżej minimalnego poziomu wody wynoszącego 240 cm w najbardziej krytycznym punkcie na odcinku Rotterdam-Bazylea (Kaub). W zależności od scenariusza oszczędności kosztów wynoszą od 0 EUR (2005 r.) do 42 000 000 EUR (rok suchy).

Ponadto w ramach rezultatu zbadano wpływ efektów uczenia się poprzez analizę detaiedl jednego środka, „zwijanych płyt postojowych”. Stwierdzono, że potencjalne oszczędności będą niewielkie i wyniosą jedynie 5 % początkowego całkowitego kosztu raty.

Więcej informacji na temat projektu badawczego ECCONET można znaleźć tutaj.